Jednym z najsłynniejszych polskich pomników przyrody jest rosnący
w Zagnańsku, w województwie świętokrzyskim dąb Bartek. Ma niecałe 1000 cm obwodu, niecałe 700 lat i jest jednym z pięciu najgrubszych
i najstarszych dębów w Polsce. Na uwagę zasługuje także Krzywy Las koło Gryfina, który wprawdzie bardzo ciężko znaleźć, ale naprawdę warto się postarać. To grupa ponad 100 niesamowicie zdeformowanych sosen. Wszystkie są wygięte jednakowo i skierowane w tę samą stronę.
Co interesujące, sosny te otoczone są rzędami zupełnie równych drzew. Ciekawym pomnikiem przyrody jest tzw. sosna dwunożna (woj. lubuskie). Drzewo wygląda jak odwrócona proca. Są to dwa pnie oddalone od siebie o metr, które łączą się ze sobą na wysokości 2 m. Kobiele Wielkie w województwie łódzkim to miejsce urodzenia polskiego pisarza Władysława Reymonta. W Kobielach znajduje się zabytkowy park wysadzany aleją modrzewiową. 11 spośród tych drzew ma status pomnika przyrody. Dobrzyca w województwie wielkopolskim może się poszczycić najpiękniejszym i jednym z najstarszych w Polsce platanów klonolistnych – platanem Konstytucyjnym. Ma 30 m wysokości, 1165 cm w obwodzie
i 281 lat. Rzecz jasna na miano pomnika przyrody zasłużyły sobie również: najstarsze drzewo w kraju – cis Henrykowski, najgrubsze – lipa
z Cielętników i największe – dąb Chrobry z Piotrowic.