Drzewo tkwi głęboko w ziemi, pnie się ochoczo w górę, całe stulecia dzielnie walczy z żywiołami – to dlatego od najdawniejszych czasów stanowi dla ludzi symbol stabilności, wytrwałości, siły. Drzewo symbolizuje także cykl życia: budzi się, dojrzewa, przyobleka się w płaszcz z zielonych liści, kwitnie, owocuje, zmienia szatę na wielobarwną, wreszcie pozostaje zupełnie nagie i zasypia… Oczywiście jest to bardzo duże uproszczenie, wiadomo bowiem, że drzewo drzewu nierówne… A oto kilka wybranych słów zgromadzonych w Słowniku symboli pod hasłem „drzewo”: bogactwo, człowiek, cześć, energia, jedność, królewskość, nadzieja, ofiara, płodność, poezja, wiedza, zmartwychwstanie… Jak widać, drzewo uosabia dosłownie wszystko, co tylko dowodzi, jak potężną jest ono istotą i jak przemożny wpływ na nas wywiera.

Całe drzewa albo ich elementy pojawiają się w herbach polskich miast, takich jak np.: Bełchatów, Braniewo, Chełm, Dąbrowa Górnicza, Ełk, Grajewo, Hajnówka, Jaworzno, Karpacz, Kętrzyn, Konstancin-Jeziorna, Lubartów, Łowicz, Nowa Ruda, Szczytno czy Wałbrzych. Drzewny symbol pojawia się również w godle niektórych państw. Są to m.in.: Australia, Bułgaria, Brazylia, Estonia, Francja, Liban, Łotwa, Portugalia.

Warto jeszcze zauważyć, że każdemu drzewu przypisywane są różne ważne cechy, i tak np.:

– dąb jawi się jako symbol potęgi, wytrzymałości, mądrości i męskości,

– sosna to nieśmiertelność, długowieczność, zdrowie, natchnienie i szczęście,

– wierzba to smutek, opłakiwanie, współczucie, magia i miłość fizyczna,

– brzoza symbolizuje wiosnę, młodość, energię kosmiczną, harmonię, kobiecość i piękno.

Zdarza się oczywiście, że różne kultury inaczej interpretują właściwości danego drzewa, może im ono objawiać całkiem co innego, przez co symbolika będzie się nieco różnić u poszczególnych ludów. Bez względu na wszystko drzewo to niezwykle ważny, wręcz nieodłączny, składnik życia ludzkiego. Tak było, jest i pewnie tak pozostanie.