W 1423 roku, na mocy dekretu Władysława Jagiełły, cis pospolity został objęty ochroną prawną. Król bardzo sobie cenił wartość drewna cisowego, stanowiło ono bowiem znakomity surowiec do wyrobu łuków. To unikatowe drewno wykorzystywano też do produkcji włóczni i kusz,
a także wioseł, pali, trzonków do noży, łyżek, kubków, fajek, grzebieni oraz innych niewielkich narzędzi i przedmiotów codziennego użytku. Budowano z niego również kościoły. W meblarstwie angielskim cis zasłynął jako jeden z podstawowych materiałów służących do wyrobu krzeseł zwanych meblami windsorskimi, które zaczęto wytwarzać jeszcze w średniowieczu. Poza funkcją dekoracyjną drzewo pełni także funkcję leczniczą. Ponadto cis zawiera w sobie duże stężenie jednej z najbardziej trujących substancji na świecie – taksyny. W zamierzchłych czasach używano jej m.in. do zatruwania strzał.