To jedno z najszlachetniejszych, a zarazem najwyższych drzew liściastych w Polsce. Potrafi osiągnąć wysokość 40, a czasem nawet 50 m. Jest to również jedno z najstarszych drzew – jesion miał się pojawić na Ziemi około 10 mln lat temu. W Polsce najstarszy (i największy) okaz znajduje się w Motarzynie, na Kaszubach, szacuje się, że ma ponad 400 lat. Drewno jesionu wykorzystywane jest m.in. do produkcji mebli, parkietów, schodów, okien i szczebli drabin, a także wagonów, samolotów, łodzi oraz nart czy drabinek gimnastycznych. Dawniej wyrabiano z niego włócznie, oszczepy, lance i łuki. Nasiona tego drzewa stanowią pokarm dla papug oraz innych ptaków. Napar z liści jesionu był stosowany w leczeniu niestrawności i chorób reumatycznych. Niegdyś wierzono, że sok wyciśnięty ze świeżych liści jest pomocny w razie ukąszenia przez węża, warunkiem jednak było wypowiadanie odpowiedniej formuły magicznej przy obmywaniu rany. Warto też nadmienić, że jesion jest „bohaterem” wielu mitów. Opiewały go w swych pieśniach ludy północy, plemiona celtyckie, słowiańskie, starożytni Grecy poświęcili mu jedną ze swych legend. Plemiona te nadawały jesionowi, obok dębu i jabłoni, dużą wartość sakralną. Na koniec ważna wiadomość: jesion jest jednym z największych wytwórców tlenu spośród wszystkich polskich drzew.